Повеќето семејни бизниси не го преживуваат преминот кон втора или трета генерација. Статистиката покажува дека само околу 30 проценти успешно преминуваат во втората генерација, а помалку од 12 проценти во третата. Проблемот не е во бизнисот или пазарот, туку во самиот премин помеѓу основачот и наследникот. Наследниците често преземаат оперативни улоги, но не се подготвени за одговорностите на сопственикот, објаснува претприемачот Ѓорѓе Петровиќ, во разговор за Еуроњуз Србија.
Според него, клучот лежи во незнаењето, недостатокот на план за наследување и нарушените семејни односи.
–Мислам дека, кога ќе дојде до тоа, може да се сведе на незнаење или недостаток на доволно знаење. Кога го гледаме нашиот регион, сега за прв пат сме во ситуација каде што семејните бизниси создадени во 1990-тите влегуваат во фаза кога треба да се направи трансфер од првата на втората генерација. Сè уште немаме толку многу успешни бизнис во трета генерација наследници, вели Петровиќ.
Во наредниот период ќе следи значително исчезнување на семејните бизниси, но во повеќе случаи тоа нема да биде проблем на бизнисот или пазарот, туку на нарушени односи меѓу членовите на семејството, појаснува Петровиќ.
Според него, некој може да биде оперативно вклучен во бизнис, но тоа не значи дека е добар сопственик, бидејќи да се биде добар сопственик и да се биде добар менаџер се две различни работи. Тој верува дека е потребно основачите да ги разделат овие улоги во своите глави: нивните деца не мора нужно да го управуваат бизнисот, тие можат да бидат сопственици, но за да бидат добри сопственици, тие мора да бидат обучени и за таа улога, пишува Еуроњуз.
Фото Економија и бизнис
